Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version franšaise: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versiˇn espa˝ola : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Mens & Maatschappij » Dood » Rouw
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Rouw en krijg online een antwoord van de specialist in Rouw

Zelf een vraag over Rouw? Klik hier.
Meer vragen over Rouw.
De huidige beheerder van de rubriek Rouw:
Naam: Lian Brandsma
Bedrijf: Lian brandsma uitvaartzorg
Reactiesnelheid: 32 uur
Waardering: 8.1 (van max. 10)
Meer informatie over Lian Brandsma vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over RouwVragen over Rouw via RSS. Klik hier.
RSS over Rouw op jouw website?Vragen over Rouw op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over RouwVragen over Rouw via E-mail. Klik hier.

ik voel geen steun

[Gesteld op: 26-07-2009]

Toelichting:
Mijn vader is 3 juli jl overleden. Ik ben 39, ben enigs kind, heb geen partner/kinderen/gezin. In het gewone leven ben ik al teleurgesteld in vriendschappen, en nu nog meer. Van andere mensen die dit hebben meegemaakt of nog meemaken hoor ik vaak hoeveel bezoek en telefoon ze krijgen. Mijn telefoon gaat zelden. Een aantal van mijn contacten waar ik dacht close mee te zijn bellen gewoon wekenlang niet. Ik voel nog meer steun van de vrienden van mijn ouders als van mijn eigen vrienden. Ik voel me,naast het verdriet om mijn vader, ook nog eens superongelukkig en eenzaam. Ben nu ook nog banger om mijn moeder te verliezen, want dan sta ik er gevoelsmatig helemaal alleen voor. Wat kan ik doen ? (het gaat helemaal tegen mijn gevoel in om mensen achterna te lopen om alsjeblieft mij te bellen of op te zoeken)
Antwoord:

Wat verdrietig dat uw vader is overleden. Had u een goede band met hem? Hoe is het met uw moeder?

U kent ongetwijfeld de uitdrukking: "in nood leert men zijn vrienden kennen". Bij elk overlijden, of mensen nu veel sociale contacten hebben of niet, gebeurt het dat er niet of nauwelijks gereageerd wordt op zo'n voor de naasten ingrijpende gebeurtenis. De beste vrienden laten soms niets horen. Veel vriendschappen verwateren na een overlijden. Omgekeerd kan het ook zo zijn dat naasten steun krijgen van mensen waar ze het juist helemaal niet van verwachtten.

Het is vaak geen onwil van mensen om niet te reageren; we weten tegenwoordig niet meer hoe we met de dood om moeten gaan. Het is een taboe. Mensen weten niet hoe te reageren, wat te zeggen. Mensen willen zich ook niet "opdringen". Ze denken waarschijnlijk wel aan u maar durven geen aktie te ondernemen. U heeft waarschijnlijk ook vaak gehoord": "als ik iets voor je kan doen..........". Mensen gaan er dan vanuit dat u moet bellen. Daardoor hebt u het gevoel dat u in de kou staat.

Gevoelens zoals u die beschrijft (ongelukkig en eenzaam) komen vaak voor in de rouwperiode, zeker als het overlijden nog maar zo kort geleden is. Dat u voor uw gevoel meer steun krijgt van vrienden van uw ouders dan van uw eigen vrienden is begrijpelijk. Uw vrienden staan te dicht bij u en hebben moeite als ze u verdrietig zien. Over het algemeen kunnen mensen moeilijk met het verdriet van anderen omgaan. Nogmaals, niet uit onwil.

 Ik kan me voorstellen dat u mensen niet achterna wilt lopen om u te bellen of op te zoeken. Toch zou ik proberen de kracht op te brengen om zelf contact te zoeken en gewoon te vertellen hoe verdrietig en eenzaam u zich voelt. Dan kunnen mensen daar ook op reageren. Plan een avondje uit zodat u de gelegenheid krijgt om over uw verdriet te praten en om te zien dat u ook nader tot elkaar kunt komen.

Alle sterkte,

Lian Brandsma

 
Reactie vraagsteller:
Hallo, allereerst bedankt voor uw antwoord. Ik begrijp het in algemene zin wel, alleen ik hoor van anderen in soortgelijke situaties toch verhalen van meer steun, in ieder geval aan het begin. Wat ik meer dan typisch vind is dat ik in mijn werksituatie collega's heb die pronken met coachingsopleidingen, hoe empatisch ze zijn, hoe goed ze met mensen rekening houden, maar naar een collega toe reageren ze dan niet ...... ik heb zelfs een collega die haar vader verloren heeft, en die theologie heeft gestudeerd. met haar ging ik ook wel eens privÚ om. Ik heb niets van haar vernomen, ook niet toen mijn vader al heel ziek was en ik zorgverlof heb opgenomen.
 
Antwoord Beheerder:
Het blijft heel verdrietig; je kunt mensen niet dwingen. Hoogstens aangeven hoe u het door u gevoelde gebrek aan steun en troost ervaren heeft.
Nogmaals sterkte,
Lian Brandsma
Beantwoord door:
Lian Brandsma
profielpagina


Gerelateerde vragen aan ik voel geen steun:

graag ontvang ik meer info over schaamlipverkleing
      [Gesteld in Plastische Chirurgie]
2007-03-15 22:11:00
Hoe kan ik beter en sneller bij mijn gevoel komen?
      [Gesteld in Psychologie]
2009-02-26 21:52:13
liefdes verdriet overwinnen
      [Gesteld in Levenswijzen]
2009-07-01 19:33:32
Ik voel een constant stressegvoel over mijn relati
      [Gesteld in Vorige Levens]
2011-02-22 13:23:18
Intens en bewijsdrang in relaties
      [Gesteld in Vorige Levens]
2012-04-08 13:37:43

Gemiddelde score Rouw: 8.1 (74x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+