Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version franšaise: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versiˇn espa˝ola : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Gezondheid » Alternatieve Geneeswijzen » Re´ncarnatietherapie » Vorige Levens
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Vorige Levens en krijg online een antwoord van de specialist in Vorige Levens

Zelf een vraag over Vorige Levens? Klik hier.
Meer vragen over Vorige Levens.
De huidige beheerder van de rubriek Vorige Levens:
Naam: Marianne Notschaele-den Boer
Bedrijf: Rha publishing - rha reincarnatietherapie
Reactiesnelheid: 9 uur
Waardering: 7.9 (van max. 10)
Meer informatie over Marianne Notschaele-den Boer vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over Vorige LevensVragen over Vorige Levens via RSS. Klik hier.
RSS over Vorige Levens op jouw website?Vragen over Vorige Levens op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over Vorige LevensVragen over Vorige Levens via E-mail. Klik hier.

Mijn vorige leven?

[Gesteld op: 04-06-2009]

Toelichting:
Ik heb sinds mijn elfde een vraag die ik niet kan beantwoorden.
Toen ik elf was heb ik de film Jehanne gezien,
Toen ik midden in de film zat, had ik nog niet een angstig gevoel Maar naarmate ze de strijdgevechten begon, had ik het gevoel dat ik het was die daar vocht.
Omdat ik toen elf was, besteede ik er niet veel aandacht aan. Maar vorig jaar heb ik de film weer gezien. Ik had het gevoel dat ik hem al is eerder had gezien (vorig jaar was ik 13)
En ik had toen een echt 'angstig gevoel' Iets waar ik niet echt uit kon komen, ik kon alleen naar het beeld staren, en in de pauze's van de film was ik zelfs te bang om naar het toilet te gaan, te bang om ook maar iets te missen. Nu klinkt die misschien raar maar het was echt waar. Toen Jehanne de doden zag (de engelsen die gesneuveld waren in de strijd) Kon ik bijna zelf huilen en op de grond gaan vallen en smeken om genade. Ik kon niet weggaan uit mijn angstgevoel. Toen de film was afgelopen liep ik de hele tijd met de gedachte met wat dit kon betekenen, ik had dit nooit zo hevig gevoeld bij een film, wel is dat ik echt in de film zat dat ik erbij was en erbij keek. Maar in deze film was ik 'haar' .
Nu vijftien weken geleden heb ik het boek van Simone van der Vlugt - Jehanne gelezen
In het begin wist ik niet wat ik las, want de naam Jehanne kwam me niet voor.
Toen ik in het midden was, wist ik dat het het boek was wat over die film ging. Ik kon huilen/schreeuwen en om hulp roepen toen ik het boek las, maar ik wist gewoon dat dit niet waar kon zijn. Het kon gewoon Úcht niet waarzijn.
ik heb met een vriendin van mij gepraat en zij dacht dat ik Jehanne wel is geweest kon zijn.
Ik wou haar niet geloven, het kon gewoon niet..
De dagen nadat dat ik met mijn vriendin gepraat had, voelde ik me niet echt beter.
Ik probeerde alles is op een rijtje te zetten
Alles wat ik in Jehanne kon terugvinden, kon ik ook terugvinden in mezelf.
ze was jongensachtig -> ik lijk redelijk op een jongen maar ben een meisje, toen ik tien was ben ik daar ook mee gepest, ik ging ook veel meer met jongens om dan met meisjes.
ik houd erg veel van zwaarden en gevechten. En ik kan nog wel meer dan twintig dingen opnoemen (bijv. middeleeuwdse spellen die ik speel) die we gemeen hebben! Ik ga binnenkort de film weer kijken, om zo te kijken hoe ik er nu op ga reageren, ik ben erg bang bij die gedachte.
Maar ik blijf houden van Geschiedenis en ga het later studeren. Neemt de angst ooit weg?
Antwoord:

Hoi.........,

Dankjewel voor je uitgebreide email. Ik heb 'm goed doorgelezen en tussen de regels door proberen te voelen wat er allemaal aan de hand is, cq wat er achter zou kunnen zitten. Nou, hier komt-ie.... ;)

Als ik je volgende zinnen uit je mail pluk:

- naarmate ze de strijdgevechten begon had ik het gevoel dat ik het was die daar vocht

- angstig gevoel, ... waar ik niet echt uit kon komen, ik kon alleen maar .... staren

- bang om ook maar iets te missen

- zelf huilen en op de grond gaan vallen en smeken om genade

- ik kon niet weggaan ...(uit mijn angstgevoel)

- ik kon huilen en schreeuwen en om hulp roepen

- ik wist gewoon dat dit niet waar kon zijn, het kon gewoon echt niet waar zijn

- jongensachtig, ik ging meer met jongens om

- ik hou van middeleeuwse spellen/zwaarden/gevechten

dan zijn dat de zinnen die je van het NU ahw naar VROEGER kan verplaatsen. Alsof die zinnen onderdeel uitmaken van een oud verhaal of een vorig leven.

Je hebt dus als jongeman met zwaard en al wel degelijk gevochten, niet als Jehanne, maar als een van de vele medestrijders van haar, tegen de Engelsen. Omdat de kracht van een leger destijds samenhing met 'samen vechten, samen als 1 blok vechten tegen de Engelsen', hadden aanhangers van Jehanne, die haar volgden, bijna het gevoel dat ze EEN waren. Dat is fijn als je vecht, dan ben je sterker, maar lastig als er doden vallen, want dan weet je niet meer precies wie je zelf bent.

Doordat je je als zwaardvechter zo identificeerde met Jehanne/Jeanne d'Arc, ben je op het moment van sterven (zelf neergestoken door de tegenstanders) blijven 'hangen' in gedachten als: dat kan niet waar zijn, wat er nu gebeurt, dit kan niet, ik zou het liefst willen schreeuwen huilen, we waren toch krachtig, we waren één, etc..... maar dan gaat sterven ineens zo snel dat daar op dat moment geen tijd voor is (zoiets noemen ze bij reincarnatiethrapie 'onverwerkt sterven').

Je zin 'ik kon niet weggaan' duidt op: bijna door willen vechten... want jullie hadden beloofd te blijven strijden. Een echte vechter geeft nooit op. Maar ja, als je zelf doodgestoken wordt kun je die belofte niet meer nakomen.

Als vechter ontoud je natuurlijk liever de keren dat alles goed ging. Of je wilt herinnerd worden aan de keren dat je 'als één met Jehanne' vocht tegen de vijand. Doodgaan in de strijd is niet leuk, al helemaal niet als je voor HAAR wilde vechten... je belooft weliswaar 'tot in den dood', maar je hoopt als vechter altijd dat dat niet waar is.

Kortom: je was in een vorig leven geen Jeanne d'Arc (dan had je eerder last gehad van angst voor vuur/brandstapel bijv. of was je heel bang voor 'innerlijke stemmen die je de weg wezen'), maar wel een van de vele krijgers die meevochten in haar kielzog en die voor haar fig. gezien door het vuur gingen.

Daarom word je bij het zien van een film over haar leven of het lezen van een boek over haar leven (en Simone vd Vlugt kan heel goed schrijven, die heeft vast ook vorige levens in die periode gehad, daarom schrijft ze levensechtige geschiedenis) meer - emotioneel- geraakt dan een ander.

Die angstgevoelens worden na verloop van tijd wel minder. Daarbij kan helpen dat je weet waar die gevoelens werkelijk bijhoorden (de krijger wilde niet verliezen/doodgaan, hij wilde winnen voor zijn aanvoerdster). De krijger was bang voor wat er allemaal mis kon gaan. En hoe meer je NU je tranen nog de vrije loop laat bij films daarover zien of boeken daarover lezen, hoe meer je verdriet van de krijger van VROEGER alsnog een plek geeft. Dus je niets aantrekken van wat anderen zeggen als je daarbij moet huilen: de krijger had toen geen tijd bij het sterven om verdrietig te zijn, jij hebt nu wel af en toe daarvoor de gelegenheid. Na een paar keer huilen wordt dat vanzelf minder.

Zo komt het vaker voor dat mensen nu VERDRIET hebben of ANGST over iets wat ergens anders bij hoorde, in een voorgaand leven. Als ze die gevoelens nu een beetje toelaten en ze weten waar het BIJHOORDE, in de verleden tijd, dan wordt die angst/verdriet vanzelf minder.

En soms worden mensen in dit leven - om iets ouds te begrijpen of nog af te ronden - bijv. historicus met een specialisme op een bepaald stukje geschiedenis, of gaan mensen dit leven boeken schrijven over bepaalde landen of bepaalde tijden. Denk maar aan Thea Beckman of Simone van der Vlugt: ze kunnen schrijven alsof 'ze er zelf ooit bijwaren'.... en hoe zou dat komen.... misschien omdat ze in vorige levens wel heel dichtbij het onderwerp waren... ;)

Als je een makkelijk boek wilt lezen over voorbeelden van mensen die vorige levens hadden, en hoe ze er nu last van hadden en er wat aan deden met therapie, lees dan mijn boek: 'Ik was eens...'. Hou je meer van veel oorlogsvoorbeelden (maar dat boek is wat moeilijker) lees dan 'Diehards in de war' (gaat ook over soldaten uit vorige levens die nu nog een beetje in de war zijn). 

kijk de film van Jehanne gewoon een paar keer achter elkaar en dan zul je zien dat je angstige gevoelens vanzelf minder worden.

Doei doei! Marianne

 

Beantwoord door:
Marianne Notschaele-den Boer
profielpagina


Gerelateerde vragen aan Mijn vorige leven?:

aan Marianne Notschaele-Den Boer
      [Gesteld in Vorige Levens]
2009-11-01 22:45:19
een onafgemaakt leven
      [Gesteld in Vorige Levens]
2009-11-02 09:44:34
Wat is mijn vorige leven? Hoe ben ik zo geworden?
      [Gesteld in Vorige Levens]
2009-12-02 17:44:36
Ben ik zo voortbestemd?
      [Gesteld in Vorige Levens]
2011-03-04 19:09:56
Mijn vorig leven en hedendaagse problemen?
      [Gesteld in Vorige Levens]
2011-06-20 08:22:27

Gemiddelde score Vorige Levens: 8.0 (748x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+