Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version française: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versión española : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Gezondheid » Geestelijke Gezondheid » Psychologie
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Psychologie en krijg online een antwoord van de specialist in Psychologie

Zelf een vraag over Psychologie? Klik hier.
Meer vragen over Psychologie.
De huidige beheerder van de rubriek Psychologie:
Naam: DEVOTAS
Bedrijf: Devotas
Reactiesnelheid: 25 uur
Waardering: 7.5 (van max. 10)
Meer informatie over DEVOTAS vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over PsychologieVragen over Psychologie via RSS. Klik hier.
RSS over Psychologie op jouw website?Vragen over Psychologie op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over PsychologieVragen over Psychologie via E-mail. Klik hier.

Heb ik echt bindingsangst?

[Gesteld op: 22-03-2009]

Toelichting:
Hallo,
ik ben een meisje van 17 jaar (ja, erg jong om al te zeggen of je bindingsangst hebt of niet) maar ik zit echt met een groot probleem, en dat al een paar maanden. Ik heb al een tijd, nu wat meer dan een jaar, een relatie met een jongen. We waren eerst altijd al vrienden maar ik werd heel erg verliefd op hem. De eerste maanden waren echt geweldig, ik was nog nooit zó oprecht verliefd geweest. Echter na 10 maanden gingen we ong. een weekje weg met zijn familie en daar ging het opeens helemaal mis. Het kwam echt als een donderslag bij heldere hemel, ik kreeg opeens een vreselijk gevoel: 'vind ik heb nog wel leuk?' enz. Dit gevoel heb ik vaker bij jongens gehad, maar dan was het al na 2 weken ofzoiets. Dan vroegen ze, 'Hoe zit het nou eigenlijk tussen ons, hebben we nou wat?', en dan sloegen meteen de twijfels toe en maakte ik het uit, omdat ze toch nog niet zo heel veel voor me betekenden. Maar dit keer is het anders, mijn vriend is in feite alles wat ik zoek in een jongen, natuurlijk is niemand perfect, maar hij komt aardig in de buurt. Ik wil hem dan ook echt niet opgeven. Verder is het ook zo dat in het jaar dat ik met hem had, ik ook nogal worstelde met een eetprobleem. Een paar dagen vóórdat ik dus dat weekje met hem weg ging heb ik daar een punt achter gezet. Ik wist dat het niet goed voor me was en het móest gewoon stoppen en het lukte me. Alleen toen kwamen de twijfels dus bij mijn vriend. Ik ben echt radeloos want ik heb dit nu al een hele tijd en ik kán niet meer.
Ik heb trouwens gescheiden ouders (sinds mijn 11e) en daarna is de relatie met mijn vader ook minder geworden. Dat is voor mij ook echt een vreselijke struggle geweest en ik heb al mijn moed bij elkaar geraapt en zelfs met mijn vader een gesprek gehad in de hoop dat dat me misschien zou helpen. Nou helaas, dat nare gevoel blijft. Ik heb het er trouwens wel al vaker met mijn vriend over gehad, omdat ik wel vind dat hij op de hoogte moet zijn van mijn gevoelens. Met mijn moeder heb ik het er ook wel vaker over gehad, maar dat wil ik niet meer. Zij zegt: 'Je bent nog jong dus het is heel normaal dat je dat voelt en als het echt niet meer gaat moet je het uitmaken.' Nou mijn moeder mag dan nóg zoveel meegemaakt hebben, wat ik voel is níet normaal en ik wil het niet meer.
Heeft u misschien nog advies voor mij?

Veel liefs
Antwoord:

Hoi,

Bedankt voor je openhartigheid! Het is heel knap dat je eerlijk durft te zijn over je onzekere gevoelens. Ik maak uit je woorden op dat je je tot nu toe niet serieus genomen voelt, niet door je moeder en ook niet door je vader, hoe je vriend heeft gereageerd schrijf je me niet, ik hoop dat hij je meer tot steun is.

Of je bindingsangst hebt is afhankelijk van hoe vaak je de angsten ervaart die je voelde tijdens het weekje bij de familie van je vriend. Waren die angsten er ook al voor die tijd of is het toen pas begonnen? En was er een directe aanleiding, is er iets gebeurd of gezegd tijdens het weekje weg?

Besef je ook dat je misschien geen bindingsangst hebt maar heel erg onzeker bent en niet lekker in je vel zit. Je schrijft o.a. over een eetstoornis, ook bij een eetstoornis hebben mensen vaak moeite om zich te binden omdat ze bang zijn dat ze "er niet uit zien", of omdat ze zich sowieso lelijk en waardeloos voelen. Je schrijft niet welke eetstoornis je hebt. Je hebt er een punt achter gezet schrijf je, maar weet wel dat een eetstoornis niet zomaar een kwestie van een knopje om zetten en je bent genezen is... Daar komt nog bij dat je een problematische relatie met je vader hebt en de scheiding die je hebt meegemaakt.

Misschien voel je er wat voor om professionele hulp te zoeken bij een psycholoog? Ik denk dat je namelijk wel wat steun kunt gebruiken. Samen met een psycholoog kun je verder onderzoeken of je bindingsangst hebt of dat er een andere oorzaak is voor je angsten en onzekerheden. Misschien is het een goed idee om een hulpverlener te zoeken die is gespecialiseerd in eetstoornissen, want ik krijg de indruk dat veel van je angsten en onzekerheden daarmee samenhangen. Bij iedere instelling voor geestelijke gezondheid (GGZ) zoals RIAGG, PsyQ, Parnassia (afhankelijk van waar je woont) heeft een speciale afdeling voor mensen met een eetstoornis. Daar krijg je hulp op maat.

Je kunt het beste een afspraak met je huisarts maken, maak een dubbele afspraak zodat hij/zij tijd heeft voor een gesprek. Als je dat liever hebt hoeft je moeder hier niets van te weten, want je huisarts heeft beroepsgeheim. Je huisarts kan je verder doorverwijzen. Ik weet niet of je nog op school zit. Op veel scholen is een vertrouwenspersoon en soms ook zelfs een psycholoog of maatschappelijk werker. Langs die weg kun je ook je verder laten doorverwijzen naar hulp.

Je bent nu nog jong, als je nu je problemen wilt aanpakken heb je grote kans dat je binnen korte tijd je weer veel beter voelt en je kunt genieten van je relatie met je vriend en van vriendschappen in het algemeen. Ik wens je heel veel succes en als je nog vragen hebt reageer dan gerust. Heel moedig dat je me hebt geschreven!

Vriendelijke groet,
Anja

 
Reactie vraagsteller:
Hallo,

Bedankt voor de snelle reactie!

Het is niet zo dat mijn ouders mij niet serieus nemen, mijn moeder vindt het alleen vreselijk om mij zo ongelukkig te zien. Ze heeft liever dat ik een punt achter de relatie zet dan dat ik maar een beetje door sukkel als het niet over gaat. Mijn vader is ook niet echt op de hoogte van de ernst van de zaak, maar dat komt ook omdat ik dit soort dingen liever met mijn moeder bespreek. Het is dus meer onwetendheid.
Mijn vriend is overigens ontzettend lief en hij steunt me echt, hij heeft ontzettend veel geduld en daardoor besef ik ook wel wat ik aan hem heb.

Die angst kwam een beetje aan het einde van het weekje weg, ik geloof de één na laatste dag. Het kwam heel erg plotseling en ik kon het ook niet meer los laten, het heeft me constant bezig gehouden en ik pieker me suf.
Wat betreft dat eetprobleem: ik houd me er vrijwel niet meer mee bezig, niet zo obsessief als toen in ieder geval. Daarom lijkt het voor mij ook wel alsof mijn twijfel voor het ene (mijn lichaam dus) naar het andere (mijn relatie) is verschoven.
Ik weet dus niet of er een directe aanleiding was voor die gevoelens tijdens het uitje. Het kan een samenhang van verschillende dingen zijn geweest, want ik moest de week erna menstrueren en ik heb nogal las van PMS. Ook ben ik iemand die zo nu en dan even tijd voor zichzelf moet hebben en dat had ik natuurlijk ook niet met zijn hele familie erbij.

Liefs
 
Antwoord Beheerder:
Hoi,

Ik wens je nogmaals heel veel sterkte en denk er eens over om hulp te zoeken, want ik denk dat je terecht opmerkt dat het niet "normaal" is (voor zover normaal bestaat natuurlijk), een beetje steun heeft ieder mens wel eens nodig. Het kan enorm opluchten met een buitenstaander te kunnen praten.

Vriendelijke groet,
Anja

Beantwoord door:
Gratis Adviseurs
www.gratisadviseurs.nl

Subrubrieken binnen de rubriek Psychologie:
Kinderpsychologie


Gerelateerde vragen aan Heb ik echt bindingsangst?:

Mag een foto ongevraagd gepubliceerd worden?
      [Gesteld in Televisie]
2010-03-10 16:44:04
Van wie zijn nu de uitzendrechten van het voetbal?
      [Gesteld in Sportrecht]
2009-12-02 20:49:21
portretrecht ja of nee?
      [Gesteld in Televisie]
2010-03-19 16:48:08
Woonland Belgie ww uitkering Nederland.
      [Gesteld in Europees recht]
2011-01-27 12:25:31
Bedrijf verkopen,maar verhuurder wil niet meewerke
      [Gesteld in Zakelijke Dienstverlening]
2012-03-27 21:45:55

Gemiddelde score Psychologie: 7.8 (83x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+