Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version franšaise: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versiˇn espa˝ola : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Recreatie » Vuurwerk
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Vuurwerk en krijg online een antwoord van de specialist in Vuurwerk

Zelf een vraag over Vuurwerk? Klik hier.
Meer vragen over Vuurwerk.
De huidige beheerder van de rubriek Vuurwerk:
Naam: Kevin
Bedrijf: Fireworks nl
Reactiesnelheid: 19 uur
Waardering: 5.2 (van max. 10)
Meer informatie over Kevin vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over VuurwerkVragen over Vuurwerk via RSS. Klik hier.
RSS over Vuurwerk op jouw website?Vragen over Vuurwerk op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over VuurwerkVragen over Vuurwerk via E-mail. Klik hier.

ik wil weten wat voorn buskruit in vuurwerk

[Gesteld op: 21-02-2009]

Toelichting:
ik doe een spreekbeurt over buskruit en heb als deelonderwerp vuurwerk maar darom wil ik wat meer weten over buskruit wat is vuurwerk zit
Antwoord:
De geschiedenis van het vuurwerk is duizenden jaren voor Christus ontstaan in China, nog eerder voor buskruit uitgevonden werd. De eerste “knallers” waren een stukjes verse bamboe, waarvan men ontdekte dat ze exploderen wanneer iemand zo’n stukje in het vuur wierp indien er een tekort aan brandstof was. De staafjes knetterden en werden zwart, en na een tijdje, ontploften ze onverwachts. Bamboe groeit zo snel dat de luchtpakketten en het sap die binnenin de plant vastzitten, uitzetten en barsten als ze verhit worden. Het vreemde geluid, dat men nog nooit tevoren gehoord had, schrikte vele mensen af. Chinezen ontdekten dat als het geluid de mensen zo afschrikte dat het waarschijnlijk ook de geesten zou wegjagen, vooral de slechte geest Nian, die bekend was voor het opeten van gewassen en mensen. Daarna gooiden Chinezen groene bamboe in kampvuren tijdens speciale gelegenheden zoals Nieuwjaar, bruiloften, en geboortes, om de kwade geesten te verdrijven. De “barstende bamboe”, of pao chuk zoals de chinezen deze noemde, bleef een gebruik in de volgende millennia. Geschiedschrijvers geloven dat zo’n 2000 jaar geleden buskruit toevallig ontdekt werd door een Chinese alchimist/kok die zwavel, houtskool en salpeter(oude term voor kalium nitraat KNO?) mengde over een vuurtje. De mengeling droogde uit tot een schilferachtig zwart poeder, dat brandde met een enorme wolk van vuur bij ontbranding. Het werd huo yao, of “chemisch vuur” genoemd. Deze groffe mengeling was niet zo krachtig als buskruit omdat het niet zo veel kalium nitraat bevatte, toch brandde het sterk en zuiver. Er werd ontdekt dat als het “chemisch vuur” binnenin een bamboebuisje gestopt werd en in het vuur gegooid wordt waardoor ontbranding ontstaat, de gassen, die gevormd werden bij brandend poeder, het buisje zouden doen uitbarsten met een hevigere en krachtigere knal dan gewone groene bamboe. De knaller werd geboren. In ongeveer 500 voor Christus waren knallers een belangrijk deel geworden van Chinese religieuze rituelen en festivals, sinds ze werden bezien als een middel om kwade geesten te verdrijven. Door de tijd heen, ondervonden chemisten dat als men meer salpeter bij de mengeling toevoegde, het goedje sneller gaat branden en krachtiger word. De knallers werden luider en explosieve kracht nam toe. De Chinezen wisten goed van het dodelijk poeder van deze explosieve middelen, en paste het zodanig toe bij oorlog. In ongeveer 100 jaar gebruikte de Chinezen hun buskruit om een verscheidenheid van explosieven te creëren, inclusief bommen en vuurpijlen – bamboe knallers vastgemaakt aan gewone bogen en geschoten naar de vijand. Het originele idee achter de Chinese bommen was de vijand te schrikken door ratelende explosieven en heldere flitsen te gebruiken. Uiteindelijk veranderde het doel van de vijand af te schrikken naar de vijand gewoonweg op te blazen. Snel daarna begonnen knallers te veranderen. In plaats van bamboe stammetjes te gebruiken, begonnen knallermakers papieren buisjes te vullen met buskruit en een lont, gemaakt van zijdepapier met een spoor van buskruit erin. Een variatie van een knaller, grondbloem genoemd, was ontworpen tijdens 1200 na Christus. Het bestond uit een papieren knaller die open was aan één kant. In plaats van te exploderen werd het brandend kruit van binnenin uit het gat geschoten en stuwde het voort over de grond. Deze werden snel gebruikt bij de Chinese militairen dankzij hun psychologisch effect bij de vijand – soldaten schrikken en paarden gek maken. Af en toe vlogen de grondbloemen voor een tijdje in de lucht, wat de militairen het idee gaf om er een soort van begeleidingsvinnetje op te plaatsen om hun vluchtpad te verduidelijken. Dit leidde tot de creatie van de eerste pijlen. Hoewel Chinezen nooit echt een geweer hebben ontwikkeld waren ze veel verder ontwikkeld in het maken van meer en uitgebreider vuurwerk. Het gebruik van de nieuwe middelen begon zich langzaam te verspreiden over Azië en het Midden-Oosten, waar mensen buskruit gingen gebruiken om groffe kannonen en geweren te maken. Hoewel de wapens onnauwkeurig, onbetrouwbaar en bijlange niet zo krachtig als moderne vuurwapens hadden ze meer effect dan bogen, pijlen en katapulten. Rond 1200 na Christus keerde de Europese reiziger Marco Polo terug van zijn reizen in het Oosten en bracht het geheim van buskruit met zich mee naar zijn land. Een Engelse scholier, Roger Bacon, was één van de eerste Europeanen die het buskruit bestudeerde en erover schreef. Hij wist dat salpeter de oorzaak was voor het angstaanjagende geluid van de knallers, en ontdekte een manier om het natuurlijke mineraal uit de aarde te reinigen voor een krachtiger zwart poeder. Hij realiseerde de mogelijkheid van deze inhoud om de oorlog te revolutioneren en veroorzaakte vele doden, dus hij schreef zijn vindingen in codetaal die men de eerste honderd jaar niet kon ontcijferen. Ook andere Europese wetenschappers begonnen te experimenteren met buskruit door de hoeveelheid van de ingrediënten te veranderen om het zo explosief mogelijk te maken. Rond 1550 was de hoeveelheid van salpeter ongeveer rond 75 % van het totale buskruitmengsel, met 15% houtskool en 10% zwavel (diezelfde formule word nu, 500 jaar later, nog steeds gebruikt! Het is de oudste bekende vuurwerksamenstelling die nog steeds gefabriceerd en gebruikt wordt ) . Deze chemische producten, tot een fijn poeder gemaakt, creëerden een explosief die krachtiger was dan de formules die Roger Bacon ontwikkeld had. Men ontdekte dat het branden van dit poeder een explosie creëerde die sterk genoeg was om grote ijzeren ballen voor te brengen tot een ververwijderd doel bij gebruik van een kanon. Het was toen dat de middeleeuwse oorlog ten einde kwam – dankzij buskruit, metalen wapens konden doorboord worden door kogels, en die grote ondoordringbaar-lijkende muren van kastelen konden gemakkelijk vernield worden door kanonballen. Uiteindelijk, werden kanonballen hol gemaakt zodat ze gevuld konden worden met buskruit en een lont. Als het goed zou lukken, zouden deze bommen dan juist voor of rond de tijd het doel bereiken en ontploffen, wat zeer effectief werktte in muren opblazen en de vijand begieten met metalen scherven (shrapnel). Om zich te kunnen meten met andere legers of ze te verslaan, werd het logisch dat elk rijkdom zich ging voorzien van artilleriedivisies. Om het buskruit te voorzien dat nodig was voor deze legers werden er fabrieken, bekend als “powderworks”, gebouwd om het buskruit te malen en te mixen. Deze inrichtingen gebruikten de kracht van muildieren of lopend water om zo ronde en zware stenen te verbrijzelen tot poeder en een homogeen mengsel te bekomen. Zoals verwacht ontploften zulke gebouwen af en toe dankzij, een door wrijving opgewekt, vonkje op het maalwiel dat grote rampen veroorzaakten. Legers vierden zelf elke verovering met grootse knallen en heldere lichtflitsen van hun wapens. Eigenlijk bedoeld voor grote doelwitten, werden kannonen en pijlen eerder in de lucht gericht om grote luchtontploffingen te veroorzaken. Tijdens de Renaissance in Europa (1400-1500), begonnen de Italianen vuurwerk te ontwikkelen tot een echte kunst. Omdat dit een periode was van kunstcreativiteit en expressie, werden er vele nieuwe vuurwerken ontworpen. Militaire pijlen werden veranderd door er krachtige metalen en houtskool bij te voegen waardoor er gouden en zilveren uitspattingen in de lucht ontstonden. De Italianen vonden zelfs luchtgranaten uit – granaten met een explosieve samenstelling, die in de lucht gelanceerd werden en ontploften op maximale hoogte ( de Chinezen ontwierpen ook granaten die bolvormig waren). Nochtans zijn de meest spectaculaire vuurwerken diegene die op de grond gemaakt worden. Vuurwerkmakers ontdekten hoe een traag-brandende buskruitmix in een open buisje gestopt kon worden en sprenkels gaf wanneer het aangestoken werd. De dichte douches van heldere sprenkels leek op water dat uit een fontein gespoten werd, en zo werd dus het nieuwe middel genoemd, fontein. Als pijlen aan een houten wielrad vastgemaakt werden, zou het rondspinnen en sprenkels afgeven wat een cirkelvormig patroon vertoonde. Beeldhouders maakten grote, gedetailleerde modellen van kastelen en paleizen, die versierd werden met fonteinen, fakkels, draaiende raden,… Deze “tempels”, zoals ze genoemd werden, hadden een prachtig en gezellig zicht wanneer deze aangestoken werden. Hier kwam meer en meer vraag van vanuit Europa. Het idee van gecontroleerd vuur was fascinerend voor iedereen, en koningen zagen geen betere manier om hun rijkdom en macht te tonen met vuurwerk tijdens religieuze festivals, bruiloften en ceremonies. Deze vuurwerken groeiden snel en werden uitgebreider door de jaren heen, waardoor timmermannen, metaalwerkers, schilders en metselaars tewerkgesteld werden om temples te bouwen. Vuurmeesters leerden dat de effecten van het vuurwerk versterkt konden worden als ze op kleine vlotten in het water geplaatst werden, omdat daar het licht en geluid weerspiegeld wordt naar het publiek. Begonnen in de jaren 1530 werd vuurwerk meestal aangestoken door de “groene mannen”, een term gegeven aan vuurmeesters die hun gezichten bedekten met roet en gekleed waren in doeken om zich te beschermen voor de sprenkels en zo min mogelijk gezien te worden als ze tussen de belichte lonten liepen. Van 1500 tot 1700 was het meest bekende vuurwerk de “draak”. Het enorme ontwerp bestond uit een houten geraamte dat bedekt was met geverfd maché-papieren schubben. Binnen was het geladen met fonteinen, knallers en pijlen, sommige daarvan schoten uit de mond van de draken om te laten lijken dat de draak vuur spuwde. Soms werden twee of meer draken gebouwd zodat ze met elkaar een strijd konden aangaan. Rond 1730 werden vuurwerkshows echte publieke tentoonstellingen in plaats van enkel royale, privé-activiteiten. Mensen kwamen van heel Europa om de spectaculaire vuurwerkshows in de parken te bezichtigen. De ontdekking van een snelbrandende lont -gemaakt door een gewone lont in een klein papieren buisje te steken – gaf de vuurwerkmeesters de mogelijkheid om meerdere vuurwerken tegelijkertijd aan te steken, en vuurwerkshows te maken. Die shows bestonden vaak uit grote afbeeldingen/woorden die bestaan uit honderden kleine brandende fakkels, die dikwijls afgebeeld werden in de vorm van populaire figuren zoals het vorstendom. Kolonisten brachten vuurwerk naar Amerika rond 1600, waar het ook gebruikt bleef worden bij speciale gelegenheden en om Amerikaanse inwoners te indrukken of te schrikken. De eerste viering van de 4de juli was in 1777, enkel één jaar na de onafhankelijkheidsverklaring. De Verenigde Staten zat nog steeds in het midden van de Amerikaanse Revolutie waarvan de uitslag nog onzeker was, maar de prachtige spektakel van vuurwerk gaf de burgers van de jonge natie een gevoel van hoop en patriottisme. Toen er handel ontstond tussen de VS en China, een eeuw later, werden Chinese knallers op grote schaal geïmporteerd naar Amerika. Ongeveer 2000 jaar lang waren de enige kleuren die bij vuurwerk geproduceerd konden worden oranje lichtflitsen van zwart poeder en witte van metaalpoeders. Maar in 1830 maakten wetenschappelijke vorderingen op chemisch vlak in Zuid-Italie het mogelijk om rood, groen, blauw en gele kleuren te creëren door een metalen zout (strontium = rood, barium = groen, koper = blauw, natrium = rood) en een chloorpoeder aan de vuurwerksamenstelling toe te voegen. Kaliumchloraat (KClO?), een nieuw oxidatiemiddel dat sneller brandt en heter is dan kaliumnitraat, liet de vuurwerkmakers toe om donkerdere en lichtere kleuren te maken. Het gebruiken van elektrische energie gaf de mogelijkheid om zuiver magnesium en aluminium te bekomen door elektrolyse. Het zorgt er voor dat vuurwerk helderder brandt. Men vond ook uit dat als fijn aluminiumpoeder gedeeltelijk gemengd werd met een oxidatiemiddel, men als resultaat flashpowder of wit kruit kreeg. Het brandt veel heter en sneller dan zwart poeder en maakt de knallers en salutes in de lucht luider.
Beantwoord door:
Gratis Adviseurs
www.gratisadviseurs.nl


Gerelateerde vragen aan ik wil weten wat voorn buskruit in vuurwerk:

waar wordt vuurwerk gemaakt?
      [Gesteld in Vuurwerk]
2009-01-14 15:33:47
Hoe wordt vuurwerk gemaakt?
      [Gesteld in Vuurwerk]
2008-12-09 09:28:16
Wie maakt siervuurwerk?
      [Gesteld in Vuurwerk]
2009-01-11 11:10:42
uit welk land komt vuurwerk en uit welke tijd.
      [Gesteld in Vuurwerk]
2009-11-09 20:18:35
Geschiedenis van vuurwerk....
      [Gesteld in Vuurwerk]
2011-01-31 19:58:31

Gemiddelde score Vuurwerk: 5.2 (17x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

  • Ron Jedema
    9.3
  • Anita
    9.0
  • Toors
    9.0
  • Totalen:

    Vragen:  257313
    Beheerders:  1023

    Gemiddelden:

    Reeds beantwoord:  99 %
    Reactiesnelheid:  168 uur
    Waardering:  7.9
Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+