Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version française: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versión española : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Kinderen & Tieners » Kinderopvoeding
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Kinderopvoeding en krijg online een antwoord van de specialist in Kinderopvoeding

Zelf een vraag over Kinderopvoeding? Klik hier.
Meer vragen over Kinderopvoeding.
De huidige beheerder van de rubriek Kinderopvoeding:
Naam: Anoek Binnerts-Brouwer
Bedrijf: Duwtje in de rug
Reactiesnelheid: 43 uur
Waardering: 8.6 (van max. 10)
Meer informatie over Anoek Binnerts-Brouwer vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over KinderopvoedingVragen over Kinderopvoeding via RSS. Klik hier.
RSS over Kinderopvoeding op jouw website?Vragen over Kinderopvoeding op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over KinderopvoedingVragen over Kinderopvoeding via E-mail. Klik hier.

mijn zoon van 3 jaar wijst papa af

[Gesteld op: 25-10-2012]

Toelichting:
Beste,
mijn zoon is 3 jaar en wijst papa af, het is alsof papa niets goed voor hem kan doen, wanneer hij een kusje of een knuffel wil geven duwt hij hem af roept ‘nee’ en ‘pijn’ terwijl je hem nog maar amper hebt aangeraakt. Hij roept ook ‘pijn’ als hij iets niet wil of als hij moet meekomen. Dit komt heel hard aan en is kwetsend. Het is alsof hij papa niet graag ziet. Waarom doet hij zoiets?
Het is nu zover gekomen dat papa zelf de moed soms niet meer heeft om er nog energie in te steken ‘hij moet toch niets van mijn hebben, ik hoef zijn knuffel al niet meer, dan kan hij nog eens pijn roepen alsof ik hem mishandel’
Zijn gedrag wisselt van dag tot dag en hangt wel samen met zijn humeur en of hij al dan niet is uitgerust. De ene dag roept hij papa om een verhaal te komen lezen of zijn trein te helpen maken, de andere dag mag papa niet in zijn buurt komen.
Dit is echt jammer dat hun relatie nu zo geworden is want vroeger was dat zeker niet zo, als baby is hij de eerste dagen verzorgd door papa omdat hij met keizersnede is geboren. Papa is mee deel van zijn verzorging en evenveel aanwezig als mama
Zelf denken we dat het een combinatie is van wat verwend zijn en heel verschillende volwassenen rond hem te hebben:
als enig kind en eerste kleinkind in de familie staat hij dikwijls in het centrum en verwennerij
- tante: krijgt hij altijd zijn zin en wordt betutteld alles wordt voor hem goedgepraat hij kan niets misdoen
- opa: zijn eerste kleinkind mag alles, krijgt heel veel liefde
- mama: ‘good cop’ binnen gezin probeer ik structuur en afspraken hoog te houden, maar heb nog veel geduld met hem, geef hem veel kansen
- papa: ‘bad cop’ de strengere helft: als ik zeg kom naar hier dan bedoel ik niet morgen maar nu.
Doen we iets verkeerd in onze opvoeding? we doen echt ons best om consequent te zijn en goed gedrag te belonen. Op sommige dagen is hij een droom van een kind maar als het zijn dag niet is lijkt hij een kleine tiran. Moeten we dan nog meer de sergeant spelen en strenger zijn voor hem?
Zijn sommige omgevingsfactoren dan zo’n grote invloed? We willen vooral voorkomen dat onze zoon uitgroeit tot een ettertje die steeds zijn zin wil.
ouders die het goed voor hebben
Antwoord:
Beste liefhebbende ouders,

Jullie 3-jarige zoontje wil op sommige momenten niets van zijn vader hebben en wijst hem soms zelfs af. Ik kan me ook goed voorstellen dat dat heel verdrietig en frustrerend kan voelen. Zowel voor degene die afgewezen voelt, als voor de ander, waar je kind juist naartoe rent. Je vraagt je zelfs af of jullie misschien iets verkeerd doen in de opvoeding. Het valt me op dat jullie al aardig wat (eventuele) oorzaken hebben bedacht. Hieruit blijkt dat jullie heel serieus en aandachtig nadenken over die opvoeding! Dan kun je echt wel een potje breken, hoor ;) Hopelijk kan ik jullie ook nog wat verder helpen.

Gelukkig is het gedrag dat je beschrijft eigenlijk heel gezond voor een kind van 3 jaar. Op deze leeftijd ontdekken kinderen namelijk dat ze invloed kunnen hebben op hun omgeving. "Hee, als ik 'pijn!' roep, laat papa me los!" Het moeilijke is, dat sommige opmerkingen van je eigen kind inderdaad heel kwetsend kunnen zijn. Hopelijk helpt het jullie te bedenken dat je zoontje zich nog niet bewust is van de impact van zijn opmerkingen, maar wel van het gevolg. En zijn invloed op dat gevolg is net ontdekt, dus zo ontzettend interessant. Wanneer het je als ouders lukt om dit zo te bekijken en neutraal reageert, zal het interessante er snel af zijn en zal het gedrag ook minder worden. Afhankelijk van de situatie kun je bijvoorbeeld reageren met "okee, dan niet. Dan lees ik dit spannende verhaal wel zelf" of juist "Jawel, papa brengt je nu naar bed, want mama is bezig met iets anders. Kom, want dan hebben we nog tijd over voor...".

Je schrijft ook over het verschil tussen de 'good' en de 'bad cop'. Ik weet natuurlijk niet hoe groot dit verschil is en hoe jullie daarmee omgaan. In het algemeen kan ik je als tip geven om samen te alle tijden op één lijn te staan. Dus niet discussiëren over de opvoedmanier waar jullie zoontje bij is en, wat je zelf al schreef, consequent blijven. Dat betekent ook dat als hij een 'tirannen-dag' heeft, je net zo reageert als op andere dagen, met dezelfde regels en niet strenger dan anders.

Ik lees dat jullie zoon bij tante (en opa?) weinig verkeerd kan doen. Dat is natuurlijk het voordeel van hun relatie met neef/kleinzoon. Echter, wanneer jullie als ouders hier last van hebben, kun je dit best aankaarten bij ze. Je hoeft het niet over alle dingen eens te zijn (vader en moeder ook niet!). Als je elkaar maar niet afvalt en elkaars regels respecteert.

Stiekum is het wel knap voor zo'n jong kind dat hij aanvoelt waar bij jullie de gevoelige snaar zit. Wanneer het jullie lukt deze positieve kant te zien en rustig te blijven als hij dingen zegt die jullie raken, kom je vast een heel eind. Zo te lezen woont hij in een warm nest met veel mensen om hem heen die van hem houden en de zorg voor hem heel serieus nemen!

Waarschijnlijk voelt je zoon jullie onvoorwaardelijke liefde die er al vanaf dag 1 was. Hij weet dat hij heel wat potjes kan breken zonder dat jullie minder van hem gaan houden. Houd die moed dus vooral wél!

Bedankt dat ik met jullie mee mocht denken. Wellicht willen jullie over een poosje laten weten hoe het verder is gegaan. Ik hoor het graag! Veel succes en vooral plezier met de opvoeding van jullie zoon!
 
Reactie vraagsteller:
bedankt voor je antwoord, we zijn toch wat gerust gesteld nu, ik had er ook nog niet zo over gedacht dat het hem gewoon te doen is om de reactie. ookal neemt het niet weg dat hij je wel kwetst op die moment.
ook bedankt voor de nuttige tips we nemen ze zeker mee want we willen aan een goede opvoeding blijven werken
 
Antwoord Beheerder:
Jullie weer bedankt voor jullie feedback :)
Goed weekend!
Beantwoord door:
Anoek Binnerts-Brouwer
profielpagina

Subrubrieken binnen de rubriek Kinderopvoeding:
OrthopedagogiekParanormale Kinderen


Gerelateerde vragen aan mijn zoon van 3 jaar wijst papa af:

oudst zoon bang voor puppy
      [Gesteld in Psychologie]
2009-02-12 11:37:47
Mag mijn zoon (12jr) beslissen bij wie die woont?
      [Gesteld in Familierecht]
2009-05-07 22:20:40
hoe verwerk ik dit zelf ?
      [Gesteld in Psychologie]
2009-10-04 21:04:33
vader laat zoon van 14 aan zijn lot over
      [Gesteld in Jeugdzorg]
2012-09-09 08:51:25
Ex stookt zoon op
      [Gesteld in Relaties]
2014-01-05 22:09:54

Gemiddelde score Kinderopvoeding: 8.6 (82x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+