Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version franšaise: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versiˇn espa˝ola : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Kinderen & Tieners » Kinderopvoeding
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Kinderopvoeding en krijg online een antwoord van de specialist in Kinderopvoeding

Zelf een vraag over Kinderopvoeding? Klik hier.
Meer vragen over Kinderopvoeding.
De huidige beheerder van de rubriek Kinderopvoeding:
Naam: Anoek Binnerts-Brouwer
Bedrijf: Duwtje in de rug
Reactiesnelheid: 43 uur
Waardering: 8.6 (van max. 10)
Meer informatie over Anoek Binnerts-Brouwer vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over KinderopvoedingVragen over Kinderopvoeding via RSS. Klik hier.
RSS over Kinderopvoeding op jouw website?Vragen over Kinderopvoeding op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over KinderopvoedingVragen over Kinderopvoeding via E-mail. Klik hier.

Waarom is mijn zoontje zo ontzettend gevoelig?

[Gesteld op: 31-01-2012]

Toelichting:
Mijn zoontje van 5 is sinds een aantal weken/ maanden ontzettend gevoelig. Altijd al was hij erg gevoelig maar nu is het wel heel erg en opvallend.

We hebben 3.5 jaar alleen gewoont met zijn 2en en sinds een jaar ben ik getrouwd en wonen we met ons gezin bij opa en oma.

Als ik hem aanspreek op gedrag dan begint hij direct te huilen. Als ik hem vertel dat ik niet boos ben en dat het niet erg is zegt hij mij dat het wel erg is. Als hij iets laat vallen zegt hij direct sorry sorry, en als ik dan zeg dat het niet erg is begint hij te huilen en zegt dat het wel erg is. Het is alsof hij bang voor me is en dat vind ik heel erg. Hij is heel erg aan mij gehecht en komt altijd bij me maar ik zou haast denken dat het lijkt alsof ik hem ooit mishandeld heb omdat hij zo snel huilt. Dit doet hij bij alles, vieze broek, als hij iets doet wat niet mag en ik spreek hem aan of als er iets kapot is gegaan. Ook als hij me per ongeluk zeer doet en ik zeg "lieverd even niet doen dat doet zeer bij mama" of ik zeg ineens "auw!"dan begint hij direct te huilen omdat hij zich schuldig voelt.

Ik weet niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan? Is het aangeleerd gedrag, is hij bang voor iets?
Hij word gepest op school en is onzeker over van alles. Hij kan helemaal niks zegt hij ... Ik vertel hem dagelijks dat hij alles kan en ik prijs hem ook als hij dingen goed doet.

Waar kan dit gedrag vandaan komen en hoe kan ik er het beste mee omgaan? Ik wil er alles aan doen om hem lekker in zijn vel te laten zitten en hem te helpen.
Antwoord:
Als ik je vraag goed gelezen heb, maak je je het meest zorgen om het feit dat je zoontje zó weinig zelfvertrouwen heeft, dat hij gaat huilen zodra je hem aanspreekt op zijn gedrag. Hoe meer je hem vertelt dat het niet erg is, hoe verdrietiger hij lijkt te worden! Dat moet voor jou als ouder heel frustrerend en verdrietig zijn.

Eigenlijk heb je twee vragen:
  1. Waar kan dit gedrag vandaan komen en
  2. hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

Het zou heel goed kunnen dat de gebeurtenissen van het afgelopen jaar (voor het eerst naar school, nieuwe partner, verhuizing naar opa en oma) heel veel indruk hebben gemaakt op je zoontje.

Wat ook zou kunnen, is dat hij erg moet wennen aan de verschillende (nieuwe) opvoeders in zijn omgeving. Jij, je partner, opa, oma en niet te vergeten de leerkracht(en?) Wanneer jullie allemaal actief deelnemen in zijn opvoeding, zou dit wel eens heel overweldigend of misschien verwarrend kunnen zijn. Ik weet niet of dit voor je zoontje geldt, dat is iets wat jullie het best kunnen bekijken. Je zou met elkaar afspraken kunnen maken over wie wanneer de regels hanteert. Ben jij degene die daarover gaat? Dan laten de andere volwassenen het op dat moment bij jóu. Is je zoontje met opa aan het spelen? Dan bepaalt opa de regels op dat moment. Dit zorgt voor overzicht en daarmee veiligheid.

Het laatste wat ik kan bedenken, is dat hij zich vanwege het pesten onveilig voelt en begint te geloven dat hij een nietsnut is die alles fout doet. De beste manier om dit te ondervangen, is het pesten bespreekbaar maken op school en te kijken wat alle partijen kunnen bijdragen om de sfeer in de klas te verbeteren. Kleuters zijn zich nog niet altijd bewust van het effect van hun gedrag en erg vatbaar voor handreikingen waarin ze leren voor elkaar te zorgen.

Dan je vraag: Hoe gaan we hiermee om? Wanneer een kind weinig zelfvertrouwen heeft, gaat het gek genoeg onbewust op zoek naar de bevestiging dat hij dingen niet kan. Als ouder wil je graag troosten. Logisch dus dat je zegt: "Maar je kan het juist wél!!" Het moeilijke hieraan is weer, dat het kind denkt "Zie je wel, zelfs mijn gevoel erover klopt niet!" Wat je zou kunnen proberen, is het volgende:

* inventariseer het gevoel (klopt het dat je verdrietig bent?)
* erken het gevoel (Ik snap het wel. Het is ook niet leuk als je in je broek plast)
* bied de realiteit (ik ben er niet boos over, zie je dat?)
* vraag je zoon wat hij nu wil (schone broek aantrekken) en laat hem dat doen. Eventueel samen.
* geef hem een compliment: Wat fijn dat je dat zelf al kan!

Verdere (leuke!) oefeningen die je met je zoontje kunt doen, is hem vragen 'belangrijke dingen' te doen: zijn bed afhalen, de bakker betalen, ramen poetsen. Doel hiervan is dat hij bevestigd wordt in de dingen die hij al wél kan.

Mocht je het gevoel hebben dat het afgelopen jaar inderdaad ingrijpend is geweest, (maar eigenlijk soewieso!) dan zou je kunnen zorgen voor speciale momenten met z'n tweetjes. Dan kan een middagje zwemmen zijn, samen een cake bakken of iets anders gezelligs. Hiermee laat je je kind eigenlijk voelen: "Wij zijn een fijn team samen en ook al wonen we niet meer met z'n tweetjes, we hebben het nog steeds heel speciaal!" Soms werkt dat beter dan woorden.

Last but not least: Je schrijft dat je zoontje zich vaak schuldig voelt. Veel alleenstaande ouders voelen zich (onterecht) schuldig over keuzes die ze hebben gemaakt, het kiezen voor een nieuwe partner terwijl ze het alleen met de kinderen toch ook heel goed ging, of andere dingen. Hoe zit dat bij jou? En áls je je schuldig voelt, is dat schuldgevoel dan terecht? In jouw verhaal lees ik vooral zorg en liefde naar je zoontje toe. Jij bent ongetwijfeld zijn grote voorbeeld. Dus als je hem vertelt dat hij zich niet schuldig hoeft te voelen, vertel dat dan vooral ook aan jezelf :) Je doet je best en je bent goed zoals je bent. Helemaal zo'n gevoelig jongetje als jouw zoon zal dat zeker aanvoelen!

Ik weet niet precies wat op jullie situatie van toepassing is, maar ik ga ervan uit dat je uit mijn verhaal haalt wat bij jullie past. Mocht je zoontje zo onzeker blijven, dan is het raadzaam om contact op te nemen met je huisarts of te zoeken naar bijvoorbeeld een kindertherapeut. Het zou kunnen dat er dingen nodig zijn die via internet niet zijn in te zetten!

In elk geval veel plezier met alle leuke dingen die jullie gaan doen en oefenen! Dat je zoon zo gevoelig is, getuigt van een groot verantwoordelijkheidsgevoel. En dat is heel bijzonder voor een kind van 5!

 
Reactie vraagsteller:
Dankjewel voor je snelle antwoord.
Het pesten op school hebben we al een aantal keer aan het licht gebracht in gesprekken en ging een poosje beter. Helaas nu verslechterd het weer, maar vanmiddag heb ik een afspraak met de juf voor nog een gesprek. Ik zal daar ook aangeven dat de kleine man geen zelfvertrouwen heeft en we hier iets mee moeten doen.

Dat de kleine zich schuldig voelt en mijn schuld gevoel gevoel aanvult zou goed kunnen.
Ik ben alles behalve blij met de keuzes die ik gemaakt heb de afgelopen jaren. Dat zal ik zelf helaas nog een plekje moeten geven. Iets waar ik als de donder mee aan de slag ga zodat mijn zoontje daar geen last van kan ondervinden.

Het antwoord dat ik gekregen heb is verhelderend en ik heb er zeer zeker wat aan.
Dankjewel.
 
Antwoord Beheerder:
Bedankt voor de feedback!

Ik ben benieuwd hoe het over een poosje gaat!
Beantwoord door:
Anoek Binnerts-Brouwer
profielpagina

Subrubrieken binnen de rubriek Kinderopvoeding:
OrthopedagogiekParanormale Kinderen


Gerelateerde vragen aan Waarom is mijn zoontje zo ontzettend gevoelig?:

Mijn ex is aan het immigreren en woont in america
      [Gesteld in Familierecht]
2008-02-26 15:58:39
oudst zoon bang voor puppy
      [Gesteld in Psychologie]
2009-02-12 11:37:47
Zieke alleenstaande ouder regelen nalatenschap
      [Gesteld in Relaties]
2009-08-02 09:15:19
vader van zoon steeds nieuwe vriendin
      [Gesteld in Scheidingsadvocaat]
2009-11-13 19:55:25
Hoe kan ik mijn zoontje helpen?
      [Gesteld in Familierecht]
2010-07-19 13:25:40

Gemiddelde score Kinderopvoeding: 8.6 (82x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+