Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version franšaise: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versiˇn espa˝ola : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Mens & Maatschappij » NLP
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek NLP en krijg online een antwoord van de specialist in NLP

Zelf een vraag over NLP? Klik hier.
Meer vragen over NLP.
De huidige beheerder van de rubriek NLP:
Naam: Hans Dalhuijsen
Bedrijf: Institute of social engineering
Reactiesnelheid: 89 uur
Waardering: 8.8 (van max. 10)
Meer informatie over Hans Dalhuijsen vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over NLPVragen over NLP via RSS. Klik hier.
RSS over NLP op jouw website?Vragen over NLP op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over NLPVragen over NLP via E-mail. Klik hier.

Na 5 jaar LAT-relatie lijkt het schip te stranden.

[Gesteld op: 10-06-2011]

Toelichting:
L.S.,
Ik ben een moeder van 3 jongens, 15, 13 en 11 jaar. Inmiddels 6 jaar gescheiden. Heel heftig voor de kinderen omdat vader de scheiding niet accepteerde en de kinderen gebruikte om ze tegen mij op te zetten. Dat werd nog erger toen ik een nieuwe relatie kreeg. Ze mochten mijn partner niet accepteren en ook niet meer van mij houden. Ondanks alles zijn mijn kinderen loyaal gebleven aan mij. Met mijn partner gaat dat moeilijker en wisseld de omgang met hem en de jongens zeker nu in de puberteit enorm. Ze zijn vaak opstandig of brutaal en mijn vriend vind ze respectloos naar mij en verwijt mij dat ik er niets aan doe en maar alles accepteer. De kinderen accepteren niet als hij zich met de opvoeding bemoeit. Hij is eenmaal in de 14 dagen bij mij en 1 of 2 avonden per week. Ik kom voortduren in een spagaat terecht. Soms heeft hij opvoedkundig gelijk maar kan ik het niet goed hebben als ik overal iets van moet zeggen. We, mijn kids en ik, kunnen heel explosief zijn, maar er is wel een goede band. Dit kost mij op dit moment ontzettend veel energie en sloopt me eigenlijk ook wel. Ik heb hem voorgesteld om voorlopig niet meer te komen als de jongens er zijn en voorlopig alleen even de tijd voor ons te nemen als we met z'n tweetjes zijn. Hij vindt dat geen goed plan omdat hij dan geen band met de jongens opbouwt. Maar ik weet ook dat de kinderen daar niet zo veel behoefte aan hebben. Daarnaast heeft hij een hobby in de wielersport en is vaak in het voorjaar en zomerseizoen in de weekenden weg. Dan is hij er sowieso niet als de kinderen er zijn, maar ook soms als we een vrij weekend samen hebben is hij er niet. Ik gun hem zijn hobby, maar ik ben dan wel vaker alleen en nu heb ik mijn sociale leventje ook weer opgepakt en vriendinnen gevonden waar ik ook iets mee wil ondernemen. Tja en de agenda's matchen niet altijd. Dus wordt de tijd nog beperkter. Als we met z'n 2 iets samen ondernemen hebben we het altijd leuk samen, maar ook thuis is het altijd gezellig en kunnen we het goed vinden. Nu wordt het echter steeds minder omdat ik op begin te raken. Moeder van 3 kids, huisvrouw, relatie, fulltime werken, vriendinnen en soms ook nog een ex die niet wil meewerken om de kinderen eens een keer extra wil zien of financieel nagenoeg niets bijdraagt.
Ik heb gevraagd om het even allemaal wat rustiger aan te doen om even mijn balans weer terug te vinden, maar krijg geen kans.
Hoe nu verder, ik weet het niet meer?
Antwoord:
Geachte vragenstelster,

Uit uw uitvoerige beschrijving ontstaat bij mij inderdaad de indruk, dat u op vele fronten tegelijk aan het vechten bent. Ik gebruik het woord vechten daar het lijkt alsof uw met de twee mannen in uw leven uw eigen gedachten (conclusies, normen?) over de omgang van uw kinderen met u, overeind wilt houden.

Wat u zelf wilt, blijft daarbij (helaas) onderbelicht en dat lijkt ook geen toeval, gegeven uw verhaal. Om dit te verduidelijken zal ik trachten uw verhaal vanuit NLP optiek te herformuleren. Immers NLP gaat vooral over het herkennen van gedrags- en aansturingspatronen.

Daarbij is wel van belang te weten, dat dit uiteraard mijn woorden zijn op grond van heel weinig informatie over u als persoon. Wat u niet herkent, dat kunt u gewoon voor mijn rekening laten. Overigens is het soort problemen waarmee u worstelt heel algemeen en zeer oplosbaar.


Welke patronen spelen een rol?

U heeft uw ex de deur gewezen, waarna uw kinderen een loyaliteitsconflict kregen opgelegd, dat u kennelijk heeft gewonnen. Zo’n loyaliteitsconflict is een indirect uitgespeelde machtsstrijd tussen de beide ouders. Vaak gebeurt dit in situaties waar één van de partners of allebei moeite heeft/hebben met het aangaan van directe confrontatie (in NLP termen vermijdingsgedrag).

Gevolg: uw ex (verliezende partij) heeft geen zin (meer) om u vrijwillig bij te staan in wat voor u belangrijk is, ook in relatie tot de kinderen. Dit beperkt u kennelijk nu ook in uw mogelijkheden voor uzelf in/met uw nieuwe relatie/vriend.


Uw drie zonen zijn aan het puberen en reageren met een enthousiast ‘niet willen’ op elk moeten dat ze door ouders en andere autoriteiten wordt opgelegd.

Uit de door u beschreven dynamiek kan ik afleiden dat zij inmiddels veel ‘eigen terrein’ op u bevochten hebben, dat zij ook naar u toe krachtig verdedigen. Het lijkt erop dat u ook daar een verdedigende oorlog voert, waarin u ook accepteert dat zij u onheus bejegenen, althans in de ogen van uw vriend/partner, die geheel andere normen heeft over de relatie tussen ouders en kinderen. Deze pubertijdsoorlog heeft van nature zijn fronten op die terreinen waar u uw normen/moetens aan hen wilt opleggen. Uw band met hen ervaart u bij elke beslechting van een geschil.


Uw LAT relatie verloopt ook via een vast schema, haast een omgangsregeling.

Enerzijds wilt u graag met hem samen zijn om bij te tanken en wil hij ook graag bij u en uw zoons zijn, maar zijn andere kijk op uw gezinssituatie thuis leidt tot botsingen met de pubers en tot onzekerheid bij u zelf.

U wilt hem hierdoor opleggen, dan maar niet te komen als uw zonen thuis zijn. Dit is opnieuw vermijdingsgedrag, nu echter ten koste van iets dat voor uzelf belangrijk is: u kunt elkaar nu minder ontmoeten.


Daar uw vriend’s hobby hem ook wel ergens anders heen voert als u vrij bent, heeft u ook enkele weekenden tijd vrij voor uzelf.

Deze tijd heeft u deels ingevuld met vriendinnen (opnieuw vermijdingsgedrag), waarmee u ook graag zelf wat wilt ondernemen. En deze vriendinnenrelatie kost uiteraard soms weer extra tijd, die u van uw partnerrelatie af laat snoepen.

Dit kan vermijden zijn van ‘alleen zijn’, maar ook een vorm zijn van een indirecte machtsstrijd, zoals eerder met uw ex.


Vanuit de optiek van vermijdingsgedrag:

Prioriteit geven aan uw vriendinnen’ kan een keuze zijn die voor u goed voelt (en dan zou u met uw vriend nu wel klaar zijn en deze vraag niet aan mij stellen), of u laat ook hier de kaas van uw brood eten (vermijdingsgedrag). Dit laatste lijkt me het meest waarschijnlijk. Het onderliggende patroon dat waarschijnlijk ook speelt, is dat u niet graag alleen thuis zit zonder afleiding.


Vanuit de optiek van de indirecte machtsstrijd:

U legt hiermee de verantwoordelijkheid voor het hem minder kunnen zien buiten uzelf: bij hem (moet ie maar niet gaan fietsen) en bij de onvermijdelijkheid van uw vriendinnen-afspraken.

Uw verdediging is: “Jij hebt je hobby en dat geeft mij recht om ook wat te hebben zonder jou.’

En uiteraard blijft u zelf als persoon hier buiten de arena.


Bij u spelen waarschijnlijk beide factoren een (onbewuste) rol. Het effect is echter, dat wat voor u echt telt (op voelniveau), voor uw omgeving niet zichtbaar is. En alles dat u van uzelf verstopt, daar kunnen anderen uiteraard niet mee omgaan. Het krijgt dan ook geen voeding. En het is hier waar uw overlevingsstrategie tegen uzelf begint te werken.


U organiseert ongewild, dat u steeds minder tijd heeft om voor uzelf, samen met uw vriend, te recupereren en dat u steeds meer tijd vult met activiteiten met en voor anderen, die u steeds (meer) als een soort plicht, een ‘moeten’ ervaart. Immers uw eigen doelen daarin zijn voor u niet helder.

En in deze situatie heeft u uw partner gevraagd wat (nog meer) afstand te nemen (vermijdingsgedrag) om tot rust te komen. Iets waar hij zich kennelijk tegen verzet. U noemt het dat u geen kans krijgt, waaruit ik afleidt dat hij (maar ook anderen en uw eigen normen) uw besluiten (mede) bepalen.


Kortom: u bevindt zich nu in de situatie, dat u omwille van de lieve vrede en het behoud van de huidige toestand, datgene (met uw vriend) moet inleveren waarvan u nog een beetje energie krijgt. En terugvallen op uw ex is er niet bij. En het antwoord op hoe nu verder moet ook van een ander komen!


Geen wonder dat u geen energie meer heeft om verder te gaan. Uw ‘voelen’ beschermt u daarmee tegen de toestand van slavernij en afhankelijkheid waarin u uzelf heeft gebracht.

Maar gelukkig heeft elk gedrag, ook dit dus, een positief doel voor uzelf, en is het ook de beste keuze die u heeft.

Het positieve doel kan zijn, dat u nu beseft dat ‘niets doen en voortmodderen’ geen optie meer is. Vluchten kan niet meer.


Hoe nu verder?

Vanuit NLP optiek (patroonherkenning) lijkt het erop, dat u het ‘bij uzelf zijn’ en het ‘vanuit uzelf in het leven staan’ vermijdt. Uw relaties dienen vooral om op veilige manier de nodige aandacht (acceptatie) te krijgen en om uw vrije tijd te vullen, met uw aandacht ‘naar buiten’.

Er is geen gedragsinstructie die dit probleem voor u kan oplossen. De oplossing zit in het verleggen van uw innerlijke aansturing naar de niet cognitieve hersenhelft.

Wat u daarvoor nodig heeft is een diep verankerd weten van ‘er mogen zijn’ en een gevoel van basisveiligheid waarmee dit omgeven is.


Het proces daar naartoe heet ‘werken aan vergroten van uw zelfacceptatie’. Dit is een thema dat door uw hele leven heen speelt. U kunt er uiteraard overheen groeien, maar dat is zeker niet de snelste weg naar uw doel: relaxed in ‘het nu’ leven, met alles en iedereen om u heen flexibel kunnen omgaan, de band met al uw dierbaren voelen, uw grenzen kunnen ervaren en waar nodig kunnen verdedigen, en vooral vrijheid en plezier ervaren en energie opdoen bij alles wat u doet.


De verankering van uw huidige ‘wereldbeeld’ over wat het is man, vrouw, kind te zijn en wat relaties zijn, heeft plaats gehad in uw eerste twee tot drie levensjaren. De oplossing van de beperkingen die dat u nu oplevert, vindt u in een kort coachingstraject (geen therapie, want dat vooronderstelt voor u opnieuw afhankelijkheid!) waarin u de vrijheid kunt hervinden van het weer op eigen benen en als uzelf in het leven staan.

Kiest u een coach die geschoold is in Interculturele NLP (Trainer of Master Coach niveau) dan beschikt deze meestal over de kennis en vaardigheden om met deze problematiek te werken.

Wilt u hier meer over weten of wilt u er mee aan de slag, dan kunt u ook per email of telefoon contact met mij opnemen.


Wilt u minder snel en/of minder ingrijpend aan dit thema werken, dan kunt u zelf  een opleiding in Interculturele NLP gaan volgen of deelnemen aan een korte assertiviteitstraining, gericht op zelfacceptatie.


Ik wens u veel sterkte en succes met uw keuze voor een toekomst die bij u past.


Met vriendelijke groet,


Hans Dalhuijsen





 
Reactie vraagsteller:
Beste heer Dalhuijsen,

Ik dank u hartelijk voor uw reactie. Delen van uw antwoord kan ik zeker begrijpen. Zeker het stuk van het vermijdingsgedrag. Graag zou ik wat meer willen weten over NLP om dit te kunnen gebruiken voor mezelf.

Nu is echter de breuk tussen mij en mijn partner waarschijnlijk definitief. Hij wil de deur weliswaar niet helemaal dichtgooien maar heeft gezegd dat ik tot rust moet komen en dat hij wil nadenken over de hele situatie. Ik heb het daar ontzettend moeilijk mee en wil hem eigenlijk niet kwijt, maar er zijn ook twijfels. Op dit moment word ik ontzettend heen en weer geslingerd. Contact is er nu niet. Ik wil hier graag uitkomen, maar dan ook samen met hem. Ik zou in dit proces graag zijn steun willen hebben, maar ik weet niet of dat raadzaam is. HIj heeft me altijd willen steunen, alleen heb ik het niet altijd geaccepteerd omdat ik hem dan een beterweter en belerend vond. Nu schreeuwt mijn hart eigenlijk naar hem en roep ik alsjeblieft help me, help me en steun me om dit alles weer op de rit te krijgen. Verdorie ik wil hem niet kwijt, ik verpruts zo telkens opnieuw alles en word er alleen maar ontzettend radeloos van. Er zijn zelfs momenten dat het zo erg is dat ik me afvraag wat mijn toegevoegde waarde uberhaupt nog is op deze aarde. ik maak toch alleen maar mensen verdrietig.
Waarom zit ik zo moeilijk in elkaar?

Gr.
 
Antwoord Beheerder:
Geachte vraagstelster,

Hartelijk dank voor uw reactie. Daarop kan ik u in het kort nog het volgende aanreiken: Ieder mens kan alleen maar zijn/haar eigen neurologie aansturen. U heeft net als ieder ander dus niet de bevoegdheid en de middelen om een ander mens te besturen.
Dit betekent enerzijds dat het niet mogelijk is dat u andere mensen verdrietig maakt. Dat doen ze helemaal zelf.
Anderzijds kunt u ook niet uw vriend dwingen om u te helpen, nu u daar toevallig aan toe bent. Zoals de Arabieren zeggen: ‘Je kunt kamelen wel naar het water brengen maar je kunt het niet voor ze opdrinken.’

U en uw vriend hebben elkaar ontmoet omdat u samen iets heeft uit te zoeken, te leren van elkaar. Deze processen tesamen leveren een relatie op, de verbinding die u ervaart. In uw geval speelt daarin het spel van ‘duwen en trekken’ een belangrijke rol. En voor dit spel zijn er twee deelnemers nodig met hetzelfde onderliggende thema: afhankelijkheid. U bent allebei afhankelijk van acceptatie door de ander van wie of wat u bent.  
In uw vraagstelling bleek dat hij vooral aan het ‘trekken’ was (toenadering zoeken, acceptatie vragen) en u aan het ‘duwen’ (afwijzen van de toenadering). Uit uw reactie blijkt dat nu u zelf de ‘trekker’ bent, waarop hij reageert met ‘duwen’. In dit spel speelt de waarde ‘acceptatie’ een belangrijke rol. Nu hij even afstand neemt ervaart u dat als erg naar. Uw emoties zijn innerlijke alarmsignalen van delen van uzelf die hem nodig hebben. Deze delen hebben hem nodig, als compensatie voor de acceptatie (is voeding) die u nog niet aan uzelf kunt geven. Tegelijkertijd is het nodig afstand te houden omdat u allebei uzelf niet toestaat om een dichtbije intieme relatie te hebben.
Daarmee zou u namelijk in strijd komen met uw innerlijke afspraak dat u dat niet mag (want u mag er van uzelf niet zijn).
Ook dit lost zich dus vanzelf op wanneer u uw zelfacceptatie gaat vergroten.

Op uw vraag waarom u ‘zo moeilijk’ in elkaar zit, is het antwoord even eenvoudig als ingewikkeld: U heeft, net als ieder ander mens, bij uw komst op deze aarde een aantal leerprocessen meegekregen/meegenomen om hier te doorleven en daarin te groeien. Relaties spelen daarin een belangrijke rol. Daarin wordt u in deze levensthema’s aangeraakt, waardoor u uw leerprocessen kunt hebben.
En u bent nu op het punt in uw leven aangekomen, dat u uw leerprocessen op een aantal van deze thema’s kunt gaan aanpakken. Het punt dat je ziet welke puinhoop er in en om je heen is. Gelukkig kun je een puinhoop alleen maar overzien (en dat lukt u al aardig) wanneer je er zelf van een afstand naar kunt kijken. Dat is de eerste en meest belangrijke stap naar een leuk en zinvol leven.
En met dit leertraject geeft u ook een belangrijk oplossingsvoorbeeld aan uw kinderen, die immers deels dezelfde thema’s hebben uit te werken als u.

Wilt u meer weten over uw mogelijkheden, alternatieve oplossingsrichtingen en over het nut van NLP voor u, dan nodig ik u hierbij graag uit voor een vrijblijvend gesprek (telefonisch of persoonlijk), waarin we samen uw speelveld kunnen verkennen.
Voor een afspraak daartoe kunt u mij bellen op 0341-453088 of mailen op info@ise-training.nl.

Met vriendelijke groet,

Hans Dalhuijsen
Beantwoord door:
Hans Dalhuijsen
profielpagina

Subrubrieken binnen de rubriek NLP:
NLP Therapie


Gerelateerde vragen aan Na 5 jaar LAT-relatie lijkt het schip te stranden.:

intrekken verkoop kitten na mondelinge afspraak
      [Gesteld in Advocaten-Friesland]
2017-08-26 20:13:37
Welke kleur kan ik mijn muren het beste geven?
      [Gesteld in Interieur-Utrecht]
2008-05-30 13:13:08
Hoe is de omgangsregeling met een kind van 1 jaar?
      [Gesteld in Borderline]
2009-07-19 22:11:49
Welke remedie voor stressgevoelig, dominant paard?
      [Gesteld in Bachbloesem Dieren]
2009-09-21 14:33:27
droom uitleg
      [Gesteld in Dromen]
2007-12-18 14:07:20

Gemiddelde score NLP: 8.8 (165x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

  • Ron Jedema
    9.3
  • lorentini
    9.0
  • Marco Rupert
    9.0
  • Totalen:

    Vragen:  256614
    Beheerders:  1021

    Gemiddelden:

    Reeds beantwoord:  99 %
    Reactiesnelheid:  167 uur
    Waardering:  7.9
Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+