Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version franšaise: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versiˇn espa˝ola : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Mens & Maatschappij » Levenswijzen
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Levenswijzen en krijg online een antwoord van de specialist in Levenswijzen

Zelf een vraag over Levenswijzen? Klik hier.
Meer vragen over Levenswijzen.

Beheerder worden?

De rubriek Levenswijzen heeft momenteel nog geen beheerder.

Meld je aan als beheerder voor de rubriek Levenswijzen Klik hier.

RSS over LevenswijzenVragen over Levenswijzen via RSS. Klik hier.
RSS over Levenswijzen op jouw website?Vragen over Levenswijzen op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over LevenswijzenVragen over Levenswijzen via E-mail. Klik hier.

familie

[Gesteld op: 12-09-2010]

Toelichting:
Gisteren is er een illusie van mij gebarsten.
Elke keer hoor ik verhalen van mijn familie, dat ze mijn nichten steunen op allerlei manier, zelfs mijn moeder die zwaar gokverslaafd is. Als ze problemen hadden met mijn moeder kwamen ze naar mij toe om met mijn moeder te gaan praten.
Door mijn moeders gokverslaving is het 3 keer voorgekomen dat de huizen waarin ik gewoond heb, tot 3 keer tot ontruimd is. Maar voor mijn moeder was er alle steun, maar voor mij niet. Ik moest dit alemaal in mijn eentje zien te verwerken. Mijn overige familieleden waren meer bezig voor alles voor mijn moeder te regelen, en mij mijn verdriet zelf moeten verwerken. Ik heb nooit wat laten merken van mijn verdriet, omdat ik vond dat ik mij sterk moest houden voor mijn broertje. Mijn familie nam het als vanzelfsprekens dat ik als meisje van 11 jaar mij over hem zou ontfermen. Ik heb wel een paar keer therapie gehad, en het heeft voor eventjes gewerkt, totdat ik merkte dat de echte pijn waar ik mee zat, nog steeds mijn familie betreft. Elke keer als ik op bezoek ga, voel ik heel veel verdriet in mij opwellen, ik ben dan krampachtig bezig mijn gezicht in de plooi te houden, om niet in huilen uit te barsten. Vervolgens al ik mijn gezicht niet meer in de plooi kan houden, dan vlucht ik weg. Ik zit dn nog steeds in die rol van elf jarig meisje, ik mag niet laten zien dat verdriet heb. Mar ik wil dit nu een plaats geven, met mijn moeder kan ik hierover niet praten, want schiet in verdediging, e zegt dan ik ben geen goede moeder geweest, en laat het daar dan bij. Mijn tantes die verdedigen mijn moeder ook weer, waardoor ik weer zit met die gevoelens.
Hoe kan ik hier nu het beste mee omgaan, dit gedrag raakt mij op alle vlakken zowel op mijn werk, als het aangaan van vriendschappen. Ik ben te bang mensen te vertrouwen, waardoor ik nu alleen ben. Ik weet het niet meer.
Please, ik ben nu bijna veertig en ik wil dit garrg eenplekje geven

Een verloren kind
Antwoord:

Goedemiddag,

Een verhaal vol verdriet.. Ik lees niet alleen verdriet, maar ook boosheid.
Als er een probleem is in de familie-kring, gaat men proberen dit probleem op te lossen. Op het moment dat dit probleem is opgelost denkt men dat alles ook daadwerkelijk opgelost is. De meeste mensen bedenken echter niet, dat aan de kern van het probleem, allemaal zijtakjes groeien..

Deze zijtakjes staan voor de problemen die rondom het grote probleem groeien. In veel gevallen zijn deze zijtakjes nog zwaarder dan de kern. Je verteld in je verhaal dat je nooit hebt laten zien dat je verdiet had en dat op dit moment nog niet doet. Zoals ik hier boven vertel, zien veel mensen de zijtakjes niet. In ieder geval staan ze er vaak niet bij stil. In dit voorbeeld ben jij zo een zijtakje. Je werd niet gezien, maar je liet jezelf ook niet horen.

Eigenlijk is dat heel knap voor iemand van 11, dat je er van bewust was dat je je sterk moest houden voor je jongere broertje. Echter is dit natuurlijk niet de taak van een 11-jarige, en dit had toch iemand moeten zien.
Maar uiteindelijk is dat niet gebeurt en kun je het ze niet echt kwalijk nemen. Wat je wel kunt doen is ze hierop wijzen. Niet op een aanvallende manier, maar vertellen hoe jij het toen hebt beleefd. Laat de boosheid achterwege, want dat heeft geen enkele zin meer, maar laat je verdriet zien aan je familie. Zeg niet dat ze iets verkeerd hebben gedaan, maar zeg hoe je je voelt. Want dat weten zij nu niet.

Dat je in therapie bent gegaan, is een goed iets. Alleen wat je zelf ook al zegt, als het dieper zit en alles te maken heeft met je familie dan kan zo een therapie je ook niet verder helpen. En dan moet je het gaan zoeken bij je familie zelf, ook al is dit erg moeilijk. Maar toch zie ik dit als enige oplossing. Want zolang je niet met hun praat hierover zal dit gevoel altijd blijven, behalve als je je er bij neer kunt leggen. En zoals ik dit verhaal nu lees kun je dat op dit moment ook niet.

Als je je verdriet laat zien en niet je verwijten, dan heeft je familie geen reden om niet naar je te luisteren. Veranderen kun je het verleden niet, maar je kunt wel je gevoelens veranderen en je pijn laten verzachten. Het is niet erg om je verdriet te laten zien, en ik weet zeker dat het enorm oplucht!

Je zegt dat je niet met je moeder kan praten, omdat zij in de verdediging schiet. Maar uiteindelijk moet je bedenken dat jouw moeder een probleem heeft en dat jij daardoor ook problemen hebt gekregen in je jeugd. Jullie hebben dus allebei een probleem. En waarschijnlijk hebben jullie ook beide de behoefte om erover te praten. Misschien kun je haar duidelijk maken dat je haar niet probeert aan te vallen, maar dat je steun probeert te krijgen en te geven. Maar ik zou zeggen focus je eerst op je familie. Praat, laat je verdriet zien en zoek steun.

Ik hoop echt dat je iets met mijn antwoord doet. Ik wens je in ieder geval heel erg veel succes, niet alleen bij het praten, maar ook in de toekomst!

Beantwoord door:
Gratis Adviseurs
www.gratisadviseurs.nl

Subrubrieken binnen de rubriek Levenswijzen:
Kindervrij
Naturisme
Straight Edge
Veganisme
Vegetarisme


Gerelateerde vragen aan familie:

Alleen een grote leugenaar?
      [Gesteld in Psychiatrie]
2011-06-25 13:40:11
welk recht heb ik als kind inspraak en inzage
      [Gesteld in Familierecht]
2011-10-04 21:22:47
Moeilijke of liegende zus? Is er meer aan de hand?
      [Gesteld in Geestelijke Gezondheid]
2013-06-04 09:55:23
hoe pak ik het verder aan
      [Gesteld in Relatieproblemen]
2011-11-27 18:40:30
Wat te doen met de roddels van schoonfamilie
      [Gesteld in Relatieproblemen]
2009-09-14 00:17:44

Gemiddelde score Levenswijzen: 0.0 (0x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

  • Ron Jedema
    9.3
  • Anita
    9.0
  • Toors
    9.0
  • Totalen:

    Vragen:  257244
    Beheerders:  1021

    Gemiddelden:

    Reeds beantwoord:  99 %
    Reactiesnelheid:  172 uur
    Waardering:  7.9
Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+