Opslaan in favorieten
Uitgebreid zoeken
Nederlandse versie: Gratis Adivseurs Usa version: Advisors 4 Free Version franšaise: Conseils Gratuits Versione italiana: consigligratuiti.it Belgische versie: gratisadviseurs.be Versiˇn espa˝ola : Consejeros Gratis Deutsche Version: Gratis Beraten
U bevindt zich hier:Home » Gezondheid » Aandoeningen & Ziekten » Geestelijke Stoornissen » Borderline
Adverteren op deze site?

Direct vraag stellen?

Stel online je vraag in de rubriek Borderline en krijg online een antwoord van de specialist in Borderline

Zelf een vraag over Borderline? Klik hier.
Meer vragen over Borderline.
De huidige beheerder van de rubriek Borderline:
Naam: L.Koppenol
Bedrijf: Geen
Reactiesnelheid: 3 uur
Waardering: 4.0 (van max. 10)
Meer informatie over L.Koppenol vind je op de profielpagina.

Beheerder worden?

RSS over BorderlineVragen over Borderline via RSS. Klik hier.
RSS over Borderline op jouw website?Vragen over Borderline op jouw website? Klik hier.
Blijf op de hoogte via e-mail over BorderlineVragen over Borderline via E-mail. Klik hier.

Wat moet ik nog doen?

[Gesteld op: 03-09-2010]

Toelichting:
Ik ben bijna 14 jaar gescheiden en uit ons huwelijk zijn 3 kinderen geboren die bij mij zijn blijven wonen na de scheiding. In 2005 heeft mijn ex zich laten opnemen bij de Novadic voor zijn alcohol en drugs verslaving. Hier is hij ook getest en kwam eruit dat hij ook ADD en Borderline heeft. Voor mij vielen veel puzzelstukjes op zijn plaats. Nu is het geval dat er twee van mijn kinderen naar hun vader zijn weggelopen (puur een opvoedingsquestie) en hij die kinderen niet meer terug geeft. (ze zijn 15 en 18 jaar) Ik weet dat ik voor die van 18 niets meer kan doen. Er zijn inmiddels rechszaken aan de gang waarbij ik mijn zorgen uit, omdat deze man mijn kinderen ook tegen mij opzet en ik er dus geen contact meer mee heb. (daar zorgt hij voor) Maar het enige waar de rechters eigenlijk op aan sturen is, dat ik in gesprek moet gaan met mijn ex! Ik ben de sleutel! Maar ik wil dit nooit meer met hem; hij liegt alles bij elkaar, doet alles stiekem en achter mijn rug om enz. Ik heb mijn lesje wel geleerd. Het gekke is ook dat als je over borderline leest, iedereen weet dat er met hen niet valt te onderhandelen, dat je niet met ze in gesprek moet gaan enz. Ik laat me nooit meer door hem manipuleren. Want dat is wat hij wil; Macht over mij. Maar ik krijg de rechters er niet van overtuigd. Hoe moet ik dit nu aanpakken, want ik ben twee kinderen kwijt aan iemand die in mijn ogen niet voor die kinderen kan zorgen en ze geen stabiele en veilige thuishaven kan geven.
Het enige waar hij op uit is, is mij zo veel mogelijk dwars zitten en genieten van de pijn die hij mij geeft. Maar hij heeft zelf ook niet in de gaten wat hij die kinderen aandoet; het zoveelste trauma, ben ik bang. Ooit komt dat eruit...
Wat kan ik nog doen?

Een radeloze moeder
Antwoord:

-Heeft u dan geen zorgplan opgesteld bij scheiding?

-Kinderen zijn "weggelopen" zegt u, had u dan geen gezag?

-Heeft u bij weglopen niet ingegrepen dan als ze bij u woonden als hoofdverblijfplaats, inzake procedure via advokat of dergelijke?

-Bent u betrokken geweest in behandeling van uw ex-man of niet?

Lijkt me zeer verstandig en wordt ook nu sterk aanbevolen uiteraard door Trimbos bijvoorbeeld.

 -U vertelt: De rechter heeft geadviseerd gesprek aan te gaan met uw ex-man doch u WILT dit niet zegt u.

Weet u. Het is niet in belang kinderen, van uw wensen uiteraard uit te gaan alleen, immers u zegt niet te willen, althans niet in gesprek of anderszinds.

-Die rechter heeft die geen meiation voorgesteld bijvoorbeeld, desnoods verplicht?

En uitgaande van belangen van kinderen zou ik zeggen probeer dat eerst en voor de rest opzij te zetten waar u dan angst voor zoudt hebben, en u kunt vragen immers om begeleiding daarin (bij ook de ggz overigens),

of bijvoorbeeld bij Jeugdzorg. Heeft u dat al gevraagd c.q. geïnformeerd?

-Heeft u gezamelijk gezag behouden na scheiding, dat is of kan belangrijk zijn natuurlijk.

Nogal wat vragen en tips die ik u wellicht zo aan de hand kan doen.

-Tussen haakjes nog de vraag, want u bent zo vertelt u -radeloos- daarvoor kunt u uiteraard ook terecht voor hulp bij de ggz-psychiatrie o.a. c.q. via verwijzing bij uw huisarts.

succes.

 
Reactie vraagsteller:
-Ik ben in 1997 gescheiden en toen was er nog geen sprake van een "zorgplan".

-Wij hebben het gezamelijk gezag, maar mijn ex heeft mijn kinderen achter mijn rug om bij mij uit huis uitgeschreven. Maar ook zonder mijn toestemming van school gehaald en naar een andere school gedaan. De kinderbijslag overgeschreven enz. enz. De advocaat en rechter zeggen dat het niet zo netjes is wat mijn ex doet, maar dat "recht' heeft hij. Je staat als moeder met je rug tegen de muur.

-Ik heb bij het weglopen van de kinderen meteen mijn advocaat ingeschakeld, jeugdzorg (zorgmelding) en de politie (OAT op aanraden van mijn advocaat).
Het bleek namelijk ook dat de rechtbank destijds verzuimt heeft om het hoofdverblijf in de scheidings convenant op te nemen. Ik ben nu dus aan het vechten voor dat hoofdverblijf (14 jaar na de scheiding!!!). Jeugdzorg heeft mijn melding niet serieus genomen en er is destijds ook een melding bij het AMK binnengekomen van mijn ex- schoonvader (maar ook daar is niets mee gedaan)

-Ik was al 8 jaar gescheiden toen er bij mijn ex borderline geconstateerd werd. Ik was dus niet betrokken bij die behandeling. Wel was ik bij de intake gesprekken van de Novadic, zodat hij opgenomen kon worden. 'Daar is ook de borderline ondekt, maar is daarvoor niet behandeld. (Novadic behandeld alleen verslavingen)Hij heeft het advies gekregen om naar een psychiater/pscycholoog te gaan, maar dit heeft hij nooit gedaan. In de tijd dat hij is opgenomen bij de Novadic had ik een normaal contact met hem en vertelde hij over zijn behandeling.

- Ik ga nooit van mijn leven nog ooit in gesprek met mijn ex-man; Hij wil alleen maar alles naar zijn hand zetten en ondertussen doet hij alles anders dan wat hij je belooft heeft. Ik ga nooit meer op eieren lopen. Ik laat me niet meer hersenspoelen, psychisch- en lichamelijk mishandelen, ik laat me niet meer kapot maken. Dat doet hij nu momenteel met mijn kinderen en er is 1 iemand die het hoofd koel moet houden en voor ze op moet komen. Ik heb in februari van dit jaar nog een gesprek met hem gehad, samen met de advocaten, en wat bleek; in ons gezicht praatte hij mooi, dat hij dit zo niet wil enz. enz. maar ondertussen had hij weer een kind uit geschreven bij mij, achter mijn rug om, zonder mijn mede weten. (mijn jongste zoon) Hij heeft dus wel degelijk kansen gehad (honderden!!!!) maar het houd een keer op! Er is ook maar 1 geschikte baan voor mijn ex; sekte leider!!!!
Dat zegt al genoeg, of niet?

-Ik ben in mediation geweest met mijn jongste zoon, maar dat liep op niets uit, doordat hij helemaal gehersenspoeld is door zijn vader. (zijn vader had al 2 x de mediation stopgezet, alleen maar omdat hij geen grip heeft op wat er daar allemaal besproken werd) Mijn zoon was helemaal klaar gestoomd voor de "aanval modus".

Er loopt op dit moment een rechtszaak over het hoofdverblijf van mijn jongste zoon. Waarschijnlijk gaat mijn ex die krijgen, want hij zette het op een huilen in de rechtszaal (zijn zoveelste toneelstukje) en omdat ik reageerde van ' och heb je hem weer met zijn twee gezichten en toneelstukje', werd ik als 'hard' weggezet.
Ik trap niet meer in de onzin en gelogen verhaaltjes van die man en 'ja' daar word je hard van; je word hard gemaakt op die manier.

Het probleem is gewoon, dat de rechter volgens mij helemaal geen idee heeft wat borderline inhoud en waar deze man toe in staat is. De man maakt mijn gezin kapot, keer op keer. Kijk.... ik snap best dat de kinderen het leuk bij hem hebben, want daar mag alles!!! Maar hij heeft ook geen grenzen!!!
En de opvoeder is altijd de boeman (in dit geval ik dus)
De kinderen hebben een veilige en structurele basis nodig, die hij hen niet kan geven. Bovendien heeft hij last van stemmingswisselingen, is agressief en heeft ook al 2 zelfmoord pogingen achter de rug.
Ik heb de kinderen nooit verboden om naar hun vader toe te gaan, maar daar wonen is toch echt wel een ander punt......
Ik kan gewoon niet begrijpen dat een rechter mijn kinderen bij zo iemand laat wonen (ADD, borderline, alcohol en drugs, sexueel misbruikt in zijn jeugd, wat ik ook nooit geweten heb hoor!, crimineel verleden (wat er ook pas uit kwam bij de intake gesprekken van Novadic) Terwijl ze bij mij niets kunnen vinden; geen bonnen, geen psychisch verleden, geen crimineel verleden enz enz.

 
Antwoord Beheerder:

Dan kwam u uitgaande van hetgeen u hier schrijft wel erg laat achter dingen van uw man, na acht jaren zo schrijft u..

U heeft kennellijk niet alles geweten.

Dat is jammer. Uiteraard. Doch veel te laat.

U gaat echter niet in om de hulpvraag (rdeloosheid zo schrijft u zelf) neer te leggen bij een hulpverlening voor uzelf.

Voor de rest kunt u niets anders dan u wenden tot een advokaat met het hele verhaal.

Doch dat weet u wel. U heeft samen gezag zo schrijft u. En dat betekent dat u

wellicht, met hetgeen u weet, weer een procedure kunt beginnen, u kunt dat laten beoordelen door een advokaat bijvoorbeeld.

Succes.

Beantwoord door:
L.Koppenol
profielpagina


Gemiddelde score Borderline: 3.7 (637x gestemd)

Wat voor cijfer geeft u dit antwoord?

 
10

 
Versturen via e-mail aan vrienden?
 
Uw Naam:
Uw Email:
Naam bekende:
Email bekende:
+ meer vrienden invoeren
 
Message:
Check:
 



Disclaimer | Sitemap | Archief | Links | 100 laatste vragen | Populair archief

Top 3 adviseurs

Uw banner hier?

Concept & Realisatie Webshop+